Solid Friends 4de etage

Flevofestival

Vrijdag 20 augustus, 2e dag Xnoizz Flevo Festival 2010:
Bussloo staat op z'n kop

10:45 uur het vertrek naar Bussloo. Bij het festival arriveren we om ongeveer 14:00 uur en het feestje kan beginnen. Aangezien we geen idee hadden wat we konden verwachten was het voor ons een verrassing wat we aan zouden treffen. Gelukkig hadden we een ervaren Xnoizz-feestganger bij ons die ons wegwijs zou maken tussen alle tentjes door. We kregen een kaart mee met activiteiten en het werd tijd dat het dak eraf ging. We kwamen langs een tentje waar een bandje speelden en we bleven even hangen. Het was een heerlijke warme dag en aangezien we helemaal losgingen op de muziek van deze fanatieke band doken we na het 5e liedje met kleren en al het water in (het tentje stond op het strand, dus dat kon makkelijk!). Na de frisse duik make-up bij werken en door naar de tweede tent, waar LZ7 zou rocken. Het was een optreden om nóóit te vergeten en de hele zaal deed mee, met alles. Tijd voor voedsel - heerlijk broodje unox, lekker FLEVO! We deden ook mee aan schreeuwen voor het goede doel, om water in arme landen bij elkaar te schreeuwen. Dat werd later uitgezonden bij het hoofdpodium (dat was wel even genant..). Het was echt een superleuke dag en volgend jaar gaan we niet 1 dag, maar gelijk alle dagen!
Het is een aanrader en wie weet TOT VOLGEND JAAR!
Britt en Annemarie

Newworldson 19 augustus 2010

Children 18:3 19 augustus 2010

Enkele honderden katholieke jongeren vierden het einde van hun vakantie op het grootste christelijke festival van Europa. Ton Kruse zocht ze op tussen de meer dan 10.000 andere bezoekers en interviewde tussendoor een aantal inspirerende artiesten.

'De Kerk mist de boot bij het evangeliseren onder jongeren'
Geloof is funky op het Flevo festival

Op donderdagavond, net voordat hij met zijn band NewWorldSon het hoofdpodium opgaat, spreek ik zanger/toetsenist Joel Parisen: ‘Als het lukt mensen in beweging te krijgen, dan gaan er ook dingen bewegen in hun leven. Dat is toch ook het doel van onze muziek: we willen mensen een leuke tijd geven maar ook vertellen over God.’ Op de website van NewWorldSon staan nog steeds opnames van het Xnoizz Flevo festival van vorig jaar. Joel: ‘We vinden het heerlijk om op dit festival te spelen: Goede organisatie, goed geluid, fantastisch publiek.’ Even later als het Canadese NewWorldSon het publiek daadwerkelijk in beweging heeft gekregen met hun soulvolle hits, zegt Joel in de microfoon: ‘Dit is ons favoriete festival, en dat zeg ik echt niet overal waar ik kom. Daarom zouden we graag een nieuw nummer op jullie uit willen proberen. Het is funky, maar ik weet dat jullie Nederlanders ‘funky’ mensen zijn!’ Met een stijlvolle ‘move’ neemt Joel het publiek mee in de ‘groove’: het Flevo festival is van start gegaan.

Katholieke studente
‘Ik kom hier vooral vanwege de muziek,’ zegt Vera, een Rooms katholieke studente uit Utrecht. Ze kent het Flevo festival via haar broer, die vroeger geregeld naar Flevo ging. ‘Ik vond Reilly wel een ontdekking, rootsy gitaarrock uit de Verenigde Staten. En NewWorldSon natuurlijk: hen kende ik al, maar live zijn ze helemaal te gek.’ Verder is er goed theater dat Vera aan het denken zet. ‘Er is misschien weinig aanbod vanuit de katholieke Kerk, maar voor theater en muziek maakt dat toch niet zoveel uit.’
De katholieke Marije van de Knaap staat met haar theatershow ‘Trust Me’ wel op het Flevofestival: ‘Ik wil jongeren graag aan het denken zetten: wat is nu eigenlijk belangrijk in je leven?’ Ze sluit haar voorstelling af met de vraag: stel nou eens dat God er echt is, hoe zou Hij dan naar jou kijken? ‘Het gesprek na afloop was wel even moeilijk: niet iedereen durft zichzelf zomaar bloot te geven,’ lacht Marije: ‘Maar dan stel ik eerst een paar vragen waarop men kan reageren door alleen een hand op te steken, en dan lukt het toch.’

Jong Katholiek
Marten IJmker heeft de leiding over Flevo: ‘Er lopen hier enkele honderden katholieke jongeren rond. Als we als christelijke organisaties en kerken iets voor jongeren willen betekenen, dan kunnen we maar beter samenwerken. Dan bereiken we meer dan ieder voor zich.’ Reden voor de organisatie om verkennende gesprekken met Jong Katholiek aan te gaan. ‘Maar draagvlak creëren gaat langzaam,’ zegt Marten, doelend op de protestantse achterban van de huidige partners: Youth for Christ, EO en Jop (PKN).
De katholieke Luc is al voor de vijfde keer op Flevo. Het festival betekent voor hem veel goede muziek: ‘Ik ben erg benieuwd naar Kutless, Anberlin en Leeland. Daar luister ik thuis in Amersfoort ook naar.’ Luc legt uit dat hij liever naar christelijke artiesten luistert, omdat hij zich ervan bewust is dat muziek grote invloed op je kan hebben. ‘En verder is het hier natuurlijk ook erg gezellig!’ Samen met zijn kameraad Maik verdwijnt hij weer in de massa.

‘Sommigen zien het Flevofestival als het afscheidsfeestje van het christendom’

Morgen weer
Annemarie en Britt (15) gaan beiden niet veel naar de Kerk, maar zijn wel katholiek. Dit is de eerste keer dat ze op het Flevo festival zijn. ‘Ik had echt niet verwacht dat het zo groot zou zijn,’ verzucht Britt, als ze even verkoeling zoeken in het water van de recreatieplas waaraan het festivalterrein grenst. De meiden hebben al vriendschap gesloten met een paar andere Flevogangers. Naarstig houden ze op hun programma bij wat ze allemaal gezien en gehoord hebben, zodat ze deze bands thuis nog eens na kunnen zoeken: ‘Ik heb een dagkaart, maar eigenlijk wil ik morgen weer!’
De twee gaan lekker los op de dansbare raps en beats van de Londonse band LZ7. Lindz West, de charismatische frontman, vertelt me dat de band al twee albums gemaakt heeft. ‘Maar van het nieuwe album gaat voor het eerst een song de ‘gewone’ hitlijsten in,’ zegt Lindz enthousiast. Het publiek zingt hun hits luidkeels mee. Midden onder het optreden last Lindz met zijn partners een danswedstrijd in, waarvoor hij de zaal verdeelt in twee groepen. Beide kanten winnen een cd, die het publiek worden ingegooid. ‘Ik vind die muziek echt super,’ vertelt Annemarie na afloop: ‘alleen die praatjes tussendoor over God, daar hou ik niet zo van...’

T-Bone
De Amerikaanse rapper T-Bone, die ook in verschillende films speelde (waarvan in één als tegenspeler van Beyoncé), steekt in zijn optreden de draak met artiesten die tussen hun nummers door over God preken. ‘Toch gaat het er mij ook om Jezus’ Naam groot te maken en God te aanbidden met mijn muziek,’ vertelt hij me: ‘Het is niet goed als de muziek de goede boodschap gaat overschaduwen.’ Toen een paar van zijn goede vrienden vermoord werden, ging T-Bone nadenken over zijn leven als ‘gangmember’. ‘God maakte zichzelf ‘real’ voor mij. Ik zat in een kerkdienst, en opeens leek het alsof de pastor het over mijn leven had.’
Zijn Nederlandse collega’s van Zeven Zegels zijn niet echt onder de indruk van T-Bone’s sterrenstatus: ‘Als hij zijn stemoefeningen doet is het niet: mi mi mi, maar: me me me…’ grapt iemand. Matthijs Hemink van de rapgroep Damascus geeft T-Bone het respect dat hij verdient: ‘Het is een belangrijke rapper, met een grote staat van dienst. Tegenwoordig gaat hij van harde Urban en Dirty South naar een meer poppy feel met Latin en Hispanic invloeden. Er zijn er maar weinig die zijn snelheid en techniek kunnen evenaren.’ Overigens werkt Damascus zelf ook aan een cd die hopelijk eind dit jaar verschijnt.

Grenzeloze generatie
Corjan Matsinger van Youth for Christ zegt in zijn seminar over de grenzeloze generatie en de toekomst van de Kerk dat sommigen het Flevofestival zien als het afscheidsfeestje van het christendom: ‘Dat denk ik zelf niet, hoor, maar mensen die dat zeggen hebben wel een punt. Het CPB heeft berekend dat wanneer de huidige trend van ontkerkelijking doorgaat, we in 2040 het licht uit kunnen doen.’ Corjan spreekt over hoe de Kerk de boot mist bij het evangeliseren van Nederlandse jongeren. ‘De Kerk moet de boel niet proberen op te leuken, door vlot en hip te zijn. De Kerk moet tegencultuur durven te zijn in een post-christelijk land: open naar en bewust van de leefwereld van jongeren, maar vooral zelf het geloof in Christus voorlevend. Het gaat om rolmodellen die het geloof hebben geïntegreerd in hun leven, en vaak is dat dan niet de vlotte jongerenwerker maar ome Kees die iedere zondag in de kerk zit. In de katholieke Kerk zie je al een voorzichtige beweging naar een nieuwe orthodoxie. Dat heeft de toekomst, zolang deze zich niet opsluit in een ivoren toren.’

Gregoriaans
Later spreek ik met Stefan: ‘Eigenlijk hou ik van hard rock, maar een singer-songwriter als David Ahlen vind ik ook te gek. Ik speel zelf naast drums ook akoestische gitaar, daar zitten die beide kanten ook al in.’ De meditatieve, verstilde muziek van Ahlen moet opboksen tegen de Rend Collective Experiment op het hoofdpodium, wiens muziek af en toe hinderlijk doorklinkt David Ahlen overstemt. Niet alle festivaljeugd kan de aandacht bij David’s intense nummers houden, maar Stefan is enthousiast: ‘Het is haast Gregoriaans, zo mooi. Ik ga zeker zijn cd kopen.’ Even later vertelt David Ahlen me dat hij eigenlijk een klassiek geschoold violist is, die gegrepen werd door popmuziek. ‘Maar naast pop luister ik ook veel naar John Dowland, Arvo Pärt, Gregoriaans en ambient. Mijn muziek is geboren uit gebed en meditatie.’ Als ik hem vraag naar welke bands op Flevo hijzelf benieuwd is, noemt hij Marching Band, dat net als hij uit Zweden komt. De volgende dag zie ik hem in het publiek staan bij het optreden van Marching Band, dat wat te lijden heeft onder de tijdsdruk van het programma, waardoor er te weinig tijd was om het geluid goed te krijgen in de tent.
Erik Sunbring is één van de frontmannen van deze band. Hij noemt Prefab Sprout als belangrijkste invloed: ‘Dat is heel gemakkelijk klinkende muziek, die echter heel complex in elkaar zit. Wij proberen dat ook te bereiken met onze composities en arrangementen.’ Samen met Jacob Lind schrijft hij de muziek. ‘We maken daarbij ook gebruik van de digitale techniek om een verrassende structuur te krijgen.’ Als ik Jacob vraag waar hun nieuwste single ‘another day’ over gaat, zegt hij: ‘Over zoveel. Over volwassen worden, over volhouden: je beklimt de ene berg in je leven en dan volgt er weer één. Hoe ga je daarmee om? Met geloof en vertrouwen: de beloning komt.’ De muziek van Marching Band is gebruikt in de soundtrack van verschillende films en televisieseries, waaronder ‘Zombieland’ en ‘How I met your mother’.

Bijkomen
In de artiestentent van het hoofdpodium zit Leemarie Hostetter van de theatrale punkrockband Children 18:3 bij te komen van een optreden. ‘Alle muziek is ‘worship, aanbidding’ zegt ze: ‘want God aanbidden is iets dat je doet in je hart. Wat voor stijl je daarvoor ook gebruikt.’ Dat is wat het Flevo festival zo bijzonder maakt vult Joel Parisen van NewWorldSon aan: ‘Er is zoveel fantastische muziek van gelovige artiesten die net zo goed is, of beter, als andere muziek. Veel van de tienduizend bezoekers hier nemen hun vrienden mee, die niet gelovig zijn.’ ‘Het is een feestje,’ zegt flevoganger Hester: ‘heerlijk gisteren in de zon, met die reggaeband op het strand.’ Ons post-christelijke landje kan nog lang niet om het Flevo festival heen: Flevo is here to stay!
Door: Ton Kruse

Artikel uit Inspiratie Magazine. Klik hier voor een gratis nummer.